Afgelopen zondag gaf ik een reading. Daarbij was ook een familielid van haar aanwezig, iemand die eerder al eens een consult bij mij had gehad. Na de reading daar raakten we in gesprek.
Ze vertelde mij hoe blij ze was geweest met haar eerdere reading, hoeveel ze eruit had gehaald en hoeveel troost het haar had gebracht.
Dat raakte me. Maar wat mij misschien nog wel meer raakte, was wat ze daarna deelde.
Diezelfde troost en diepgang gunde ze ook haar vriendin en daarom boekte ze voor haar een reading bij mij.
Natuurlijk ben ik dankbaar voor mijn werk en voor het vertrouwen dat mensen mij geven. Maar wat mij het meest raakte, is de vriendschap en de verbinding die hierachter schuilgaat. Het verlangen om elkaar vooruit te helpen, elkaar te ondersteunen wanneer het even zwaar is.
Is dat niet waar het in essentie om draait in vrouwenrelaties?
Elkaar zien. Elkaars krachten en kwaliteiten herkennen en erkennen. Elkaar dragen waar nodig.
Juist in deze tijd geloof ik dat vrouwen elkaar mogen dragen in plaats van beconcurreren. Dat we het elkaar niet moeilijk hoeven te maken. Niet hoeven te vergelijken, niet hoeven te oordelen. Dat we mogen verzachten naar elkaar toe, in plaats van verharden. Want de wereld vraagt al genoeg van ons.
Zeker in deze economisch en maatschappelijk onrustige tijden, waarin we leven in een sterk masculiene structuur: prestatiegericht, snel en veeleisend. Een tijd waarin vrouwen volledig meedraaien, maar vaak ook gebukt gaan onder een enorme druk.
Ik voel me vandaag de dag dankbaar dat ik, als zelfstandige, mijn werk zo kan vormgeven dat ik er voor mijn kinderen kan zijn. Dat ik meestal kan werken op momenten die bij mij passen. Tegelijkertijd besef ik heel goed dat dit voor veel vrouwen niet vanzelfsprekend is. Dat sommigen juist in avonden en weekenden werken om alles draaiende te houden. Dat dit ook kan betekenen dat je doordeweeks wel werkt en in het weekend gebukt gaat onder het huishouden.
Juist daarom geloof ik dat we elkaar als vrouwen onvoorwaardelijk mogen steunen. Met zachtheid, liefde en begrip. Elkaar helpen waar het kan, zonder oordeel. Elkaar optillen, in plaats van afremmen. Dat we elkaar zien voor wie we werkelijk zijn!
Mijn wens is dat ik nog meer vrouwen in hun kracht mag zetten – of hen mag helpen die kracht terug te vinden. Dat we elkaar blijven herinneren aan wie we werkelijk zijn. En dat we samen, stap voor stap, de wereld een stukje lichter mogen maken.
Zou jij dit ook niet willen? Maak je zichtbaar, zodat we je kunnen zien.
Liefs,
Iris
Met Iris ✨